เจมส์ เมย์ตะลอนอินเดีย

การเดินทางของเจมส์เริ่มต้นด้วยการสำรวจชายฝั่งอันสดใสของซิซิลี เกาะมหัศจรรย์ที่หลากหลายวัฒนธรรมบรรจบกันภายใต้เงาของภูเขาไฟแอ็ทน่า เจมส์สำรวจความสุขง่ายๆ ที่ค้ำจุนผู้คนมาหลายรุ่น เช่น การตัดอวัยวะของรูปปั้น โปโลแคนู และปี่สกอต

ในพื้นที่ชนบทบนแผ่นดินใหญ่ของอิตาลีตอนใต้ เจมส์จำต้องเผชิญหน้ากับนรกในมโนภาพของกวีดันเต และยังมีเบติน่า แพะที่ต้องได้รับการรีดนมอย่างเร่งด่วน ชายทะเลอมาลฟีเป็นที่หยุดพักเอาแรงที่จำเป็นอย่างมาก ก่อนที่เขาจะตะลุยเนเปิลส์ เมืองแห่งความโกลาหลเพื่อเยี่ยมชมสุสานใต้ดิน และเรียนทำพิซซ่า

ถนนทุกสายต่างมุ่งหน้าสู่โรม เจมส์ต้องผ่านเมืองหลวงที่เลิศหรูอลังการอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ อย่างไรก็ตาม ที่นี่ไม่ได้มีแค่ชาวโรมและซากปรักหักพัง เจมส์เรียนรู้วิธีขับเฟียตแพนด้าของเขาฝ่าเมือง ขึ้นรถบัสนำเที่ยวความเป็นจริงเสมือนที่พาเขาย้อนอดีตกลับไป 2,000 ปี และพบกับแกนดัล์ฟแห่งอิตาลี

เจมส์ต้องพิสูจน์วิชาความรู้เรื่องยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ไม่ว่าจะเป็นกีฬา ศิลปะ วิทยาศาสตร์ และการเล่นแร่แปรธาตุสมัยใหม่ในเมืองฟลอเรนซ์ เมืองหลวงของแคว้นทัสกานี พอขึ้นเหนือไปอีกหน่อยในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา เจมส์ตั้งเป้าไปที่โลกแห่งรถยนต์ความเร็วสูงและการบ่มชีสที่ยาวนาน ก่อนที่เขาจะปิดทริปแคว้นนี้ในเมืองที่ให้ความรู้สึกที่แตกต่างนิดๆ

ขนาดนั้นสำคัญยิ่ง เจมส์เยี่ยมชมเหมืองหินอ่อนการ์รารา และท่าเรือขนส่งสินค้าขนาดมหึมาที่เจนัว เปลี่ยนจากของใหญ่ๆ ไปของเล็กๆ ที่ยากต่อการค้นหา เจมส์ตามหาเห็ดทรัฟเฟิล เรียนรู้ศิลปะการฝึกเหยี่ยวของชนชั้นสูง เผชิญหน้ากับหุ่นยนต์พิฆาต และเจมส์พบความจริงอันแสนเจ็บปวดระหว่างทาง นั่นคือคนอิตาเลียนเป็นเจ้าการเตะจุดโทษ ในขณะที่ชาวอังกฤษมีทักษะสูงกว่าในด้านการชงชา

พออยู่เมืองมิลาน เจมส์ก็ยอมโละเสื้อผ้าเก่าและชอปเสื้อผ้าใหม่สักที เมื่อแต่งตัวเนี้ยบแล้ว ถึงเวลาที่ต้องลองทำงานฝีมืออันแสนวิจิตร และต้องบอกลาเพื่อนเก่า จุดหมายต่อไปคือเที่ยวเวนิส ทั้งทางบก ทางน้ำ และทางอากาศ ปิดท้ายด้วยเทือกเขาโดโลไมต์ที่ปกคลุมด้วยหิมะ ที่ซึ่งเจมส์ศึกษาด้านมืดของคริสต์มาส