Inui

Kiedy Reniuś poznaje swoich przyjaciół, wszyscy "biorą": Ma małą kokardkę przywiązaną do końca swoich rogów. Gdy nie wyjaśniają swojej reakcji, Reniuś zakrada się do igloo Inui i przypadkowo rozbija jej szybę. Inui mówi mu, żeby się nie martwił. Prowadzi swoich przyjaciół w robieniu zniekształconych luster. Lady P jest przerażona, gdy patrzy w swoje lustro!

Inui i jej przyjaciele są na "wyprawie plażowej, gdy potyka się o coś na brzegu". Jest to wiadomość w butelce dla Lady P. Jej siostra prosi o odpowiedź przed kolejnym przypływem. Lady P pisze odpowiedź, wkłada ją do butelki i zastępuje korek. Wszyscy przyjaciele Eskimosów mają możliwość "wysłania" listu, ale z niewielkim powodzeniem. Albo fale przynoszą butelkę z powrotem, albo Salza lub Albert.

Reniuś ukrywa się za pniakiem drzewa, bawiąc się w chowanego z Inui. Na widok kwiatu jego ryj zaczyna drżeć... ACHOOO!!!! Ułamek sekundy później Reniuś strzela poziomo po ziemi napędzany jego kichnięciem. Myśli, że ma katar sienny, a Inuici sugerują przemieszczanie się pod górę, gdzie nie byłoby wiosennych kwiatów.

Inui namawia swoich przyjaciół, by wspięli się na wysoką górę, by zobaczyć Światła Północne. Jej latarnia prowadzi na szczyt. Inui mówi, że muszą się upewnić, że nie zasną i nie przegapią przedstawienia. Reniuś mówi, że zna dobry sposób, by nie zasnąć i zrzuca lód na tył parki Inui. Robi taniec stemplowania, żeby się jej pozbyć.

Jest piękny, słoneczny arktyczny dzień lata, a Inui i jej przyjaciele są na plaży. Poldek, Lady P i Sasza ochłodzą się w morzu. Gdy Reniuś waha się na skraju wody, Inui i jej przyjaciele postanawiają dać mu delikatny urok. Unosząc się nad wodą, biegnie w powietrzu, zanim wróci na plażę. Przyznaje, że nie umie pływać. Tak naprawdę, nigdy nawet nie nauczył się pływać!

Inui i jej przyjaciele słuchają, jak grad bije na jej igloo. Gdy burza gradowa się skończy, Eskimoska wybija głowę z igloo: lodowata ziemia jest dziurawiona i zasypana kamieniami gradowymi. Poldek daje jeden z gradobicie jednym z gradobicie. W strzale z powietrza widzimy odbijające się od siebie kamienie gradowe. Inui namawia swoich przyjaciół, aby pomogli jej zbudować własne pole "Crazy Golf".

Inui i jej przyjaciele są na wyprawie wędkarskiej. Ale nie ma śladu żadnej ryby. Sasza pojawia się w dołku rybackim żonglując rybami. Wydaje się, że ryba jest w to zamieszana. Postanawiają wyruszyć gdzieś indziej. Wszyscy wpatrują się w wodę. Laura pochyla się tak daleko do przodu, że wpada do dziury i znika. Jej przyjaciele się martwią. Poldek zaczyna płakać.

Reniuś jest łyżwiarzem. Próbuje ambitnej figury ósemki, traci kontrolę i przypadkowo rozbija karibu w igloo Inui. W pośpiechu, by naprawić szkody, w rzeczywistości powiększa dziurę. Inui mówi, że pewnie lepiej będzie, jeśli naprawę zostawi jej, Laurze i Poldkowi, którzy rzucili się dookoła, żeby sprawdzić, czy gra.

Inui, Reniuś i Poldek wzywają Laurę. Nagle wybiega z domu, krzycząc. Inui wygląda w domu i sapie, gdy widzi duży cień szczecin na ścianie. Inui i jej przyjaciele połączyć ręce i zdecydować, aby stawić czoła niewypowiedziany horror razem. Zaglądają dookoła krawędzi drzwi i widzą osiem małych oczu wąskich! Straszne!

Inui i jej towarzysze zabaw wyruszają, aby odkryć, skąd pochodzą płatki śniegu... To nie jest biały ryż dmuchany przez całą drogę z Chin, jak sugerowała Laura. Teoria Poldesk - wiejące z wiatrem konfetti - również okazuje się być błędna. Podobnie jak założenie Reniusia, że śnieg to "cukier spadł z wielkiego pączka".

Inui i jej koledzy z zabaw ponownie zbliżają się do brzegu. Są tak roztargnione patrząc na swoje "cenne" odkrycia, że nie widzą gęstej morskiej mgły tarzającej się w głębi lądu. Szybko ich zamyka. Gubią się we mgle i nie mogą znaleźć drogi do domu. Inui ma pomysł: wsadza wszystkich swoich przyjaciół do żywej piramidy z nią na górze.

Inui odmawia zaproszenia na imprezę Sasza, ponieważ pieczęć była zbyt zajęta, by się z nią bawić, ale zamiast tego bawiła się ze wszystkimi przyjaciółmi! Samotnie w swoim igloo Inui słyszy bełkot głosów i muzykę z ekranu. Ciekawość robi się z niej lepsza. Na imprezie wszyscy tam są. Ale są też dodatkowi goście. Trzy pieczęcie, które wyglądają jak Sasza! Inui dostaje nieporozumienie.

Reniuś "zaskakuje", gdy widzi błądzącą się zdrobniałą postać. Spieszy się do swoich przyjaciół: muszą zobaczyć śpiącego małego bałwana! Inui delikatnie go nabiera. Jest strasznie ciepły i miękki jak na człowieka ze śniegu. W świetle księżyca widzą, że jest w rzeczywistości małą sową arktyczną. Inui pyta małą sowę, gdzie są jego rodzice, ale on trzęsie głową.

Choć raz Inui i jej przyjaciele się nudzą. Walusia zachęca swoich przyjaciół, by zrobili jej lodową rzeźbę. Zsuwa ogonem ogromny blok lodu na pływak. Rozdwajający uszy chrupiący crunch wstrząsa Inui i jej przyjaciółmi z ich letargu. Ponieważ rzeźba ma być niespodzianką, pracują za kołdrą.

Podczas walki na kuli śniegowej zaczyna wiać wzmacniający wiatr. Wiatr SPLAT! SPLAT! SPLAT! SPLAT! Wszyscy dostają niezamierzoną twarz pełną śniegu, gdy wiatr wieje kule śniegowe z powrotem. Schodzą w dół za brezentową, owiniętą brezentem drewnianą kupą. Wiatr rozrywa plandekę na strzępy. Owija się wokół poroża Reniuś, tworząc między nimi luźny żagiel. Inui szybko prowadzi ich sanie do Reniuś.

Inui and her friends can't decide on an activity they would all like to do because they have different ideas of fun. Riding on an icy geyser is far too cold for Inui. Building pebble-penguins is ‘too pebbly’ for Crackpot. The suggestion of going into the woods does not meet Lady P’s approval: the forest is too branchy.

Inui i jej towarzysze zabaw są złapani w zamieci i szukają schronienia w niektórych jaskiniach lodowych. Laura, Poldek i Inui grają w "I-szpieg". Inui pyta Reniusza, w jaką grę chciałby grać, a gdy nie otrzymuje odpowiedzi, odwraca się i widzi, że go nie ma. Rozdzielają się, by spróbować znaleźć swojego przyjaciela karibu. Poldek zwija się w małej jaskini na drzemkę. Gdy zasypia, zaczyna chrapać.

Kiedy Reniuś przypadkowo łamie sanie Inui, znajduje odpowiednią zastępczynię: własne łóżko. Poldek jest zadowolony, że nie będzie musiał rezygnować z zabawy na sankach i wyrusza w dół. Sprawia, że bobslej w łóżku kręci się, aż zwolni do oporu i zawroty głowy zejdą na dół. Laura niesie westchnienie irytacji. Oni naprawdę potrzebują jej, by pokazać im, jak to się robi!

Poldek słyszy, jak ktoś woła o pomoc. Zajac, malutki arktyczny zając, jest uwięziony pod wielkim lodem. Poldek podnosi ciężary lekkie jak piórko i wyrzuca je na bok. Zajac jest pod wrażeniem. Prosi Poldka, by nauczył ją być niedźwiedziem polarnym. Poldek niechętnie się zgadza. Zajac próbuje podnosić ciężkie rzeczy, wspinać się na górę lodową i pływać w morzu - ale mu się nie udaje.

Pod ognistym słońcem Reniuś zaczyna się pocić. Widzi bałwana nabierającego prędkości, który coraz szybciej topi się i w końcu topi w kałuży: "O nie, ja też się topię!" Inui potrząsa głową na głupotę swojego przyjaciela. Postanawiają zagrać praktyczny żart na swoich przyjaciołach, próbując przekonać ich, że pocący się karibu faktycznie topi się.

Inui obiecała swoim przyjaciołom, że zagra z nimi w "podążanie za moimi przywódcami", ale śnieżyca przerywa jej plany. Kiedy burza śnieżna opadnie, idzie ich szukać, ale wydaje się, że zniknęli. Ma jednak zabawne uczucie, że śledzą ją dziwne "bałwany".

W słoneczny dzień Inui pyta: w co dzisiaj zagramy? Laura mówi, że najpierw napije się herbaty. Inni znajdują inne zawody. Poldek zaczyna modelować niedźwiedzia śniegowego razem z Inui. Reniuś bierze lekcję żonglerki od Saszy, potem wszyscy biorą udział w konkursie, który pozwala na szybsze zjeżdżanie w dół.

Kiedy zauważa dziwne ślady na śniegu, Reniuś obawia się, że na biegunie północnym może pojawić się "puszysty biały duch". Nawet jeśli Laura, Poldek i Inui nie są przekonani do teorii Reniusia, zgadzają się pomóc mu dotrzeć do sedna tajemnicy. W trakcie śledztwa wszyscy oni nie mają wątpliwości: puszysty biały duch próbuje ich przestraszyć.

Inui budzi się, by stwierdzić, że w nocy wystąpiły szczególnie obfite opady śniegu. Dzwoni do swoich przyjaciół: potrzeba więcej niż głębokiego śniegu, aby powstrzymać ich przed zabawą! Zaczyna kopać ścieżkę, podczas gdy Poldek tuneluje przez śnieg. Reniuś czyści ścieżkę jak automatyczna dmuchawa śniegowa. Przyjaciele Inui przypadkiem budują śniegową bryłę - ale cały czas za sobą tęsknią.