Inui

Inui i jej przyjaciele spacerują wzdłuż brzegu morza, gdy widzą odległą górę lodową. Zauważa, że zawsze chciała zbadać górę lodową. Wiosłują do góry lodowej i znajdują do niej drogę. Przezroczysta góra lodowa pozwala im odkrywać podwodny świat bez zamoczenia się.

Eskimoska pragnie zobaczyć wróżkę-gwiazdę bieguna, a jej przyjaciele są zdeterminowani, aby doprowadzić do tego, co trzeba. Laura, która jest najmniejsza, ubierze się w iskrzącą się tutukę ze sztucznymi skrzydłami produkowanymi przez Reniusia i Poldka. Następnie Walusia Whale, chowająca się za górą lodową, wystrzeliwuje wróżkę w powietrze machnięciem jej masywnego ogona.

Inui i jej przyjaciele obchodzą "Dzień Przeciwny", gdzie każdy robi coś odwrotnego niż normalnie. Reniuś zapomniał, jaki to dzień i jest zdezorientowany zachowaniem swoich kumpli. "Nocna noc!" mówi Inui wcześnie rano. Oni wszyscy chodzą do tyłu.

Kiedy Walusia Whale wraca ze swoich wakacji, przynosi prezenty dla Inui i jej przyjaciół. Denerwują się prezentami, aż do momentu, gdy podarunek Eskimosów - sombrero - odsłania małego pasażera na gapę, amardillo. Diego to głośna, przezabawna postać, która chce śpiewać, tańczyć i grać w maracas. Na biegunie północnym?

Inui, Reniuś i Poldek odkrywają to, co ich zdaniem jest mapą skarbów. Wyposażają się w narzędzia i wyruszają na poszukiwanie skarbów, które kończy się rozczarowaniem. Z rozczarowaną grupą spotyka się Laura. Laura bierze pogniecioną kartkę i zapowiada, że to szorstki rysunek na niespodziankę z dnia karibu Reniusia.

Łasica Janek, konkurencyjna łasica, rzuca Inui i jej przyjaciołom wyzwanie do wszelkiego rodzaju działań, aby udowodnić im, że "łasice są najlepsze". Urocza i mądra Łasica Janek zmusza wszystkich do rywalizacji, do której nie są stworzeni. Bije ich w bieganiu, skakaniu i rzucaniu. Ale jest jedna rzecz, w której nie jest dobry.

Poldek cierpi na bezsenność, a jego kumple starają się pomóc mu zasnąć. Reniuś krąży przed swoim przyjacielem udając stado owiec, baaingując jak on to robi. Nasi przyjaciele znajdują miejsce do spania w blasku słońca. Inui śpiewa kołysankę. Wszystkie ich próby wysłania Poldka na spoczynek są porażką.

Pieczęć Sasza chce pokazać Inuiowi i przyjaciołom, że potrafi pobić rekord w skokach przez dziurę na biegunie północnym. W powietrzu prawie zderza się z Albertem tylko po to, by przegapić ostatni dołek. Co gorsza, Sasza rani swoją płetwę. Jego marzenie nie może się spełnić. Ale Inui wie, jak może pobić rekord mimo kontuzji sportowej. - z małą pomocą swoich przyjaciół.

Inui i jej przyjaciele idą na plażę, gdzie znajdują piłkę nożną. Goalie Reniuś łapie wszystkie kary swoich przyjaciół. Zdenerwowany Poldek kopie piłkę mocniej przed uderzeniem Morsem. Niezadowolony Mors konfiskuje piłkę i każe im opuścić swoją plażę. Nie może jednak dokończyć swojej wypowiedzi, gdy jęczy. Terytorialny Mors jest w opałach dentystycznych.

To najzimniejszy dzień w historii, a Inusiowi skończyło się drewno na opał do pieca. Wtedy ona i Poldek i Reniuś wspominają Chilly Peak Mountain. Mieszkające tam lisy arktyczne są zachwycone, że Inui i jej przyjaciele znów się tam znajdują. Ich miejsce jest ciepłe, bo pod nim jest wulkan. Inui i jej przyjaciele schodzą na dół, by zbadać źródło mikroklimatu.

Reniuś przypadkowo połyka strzelającą gwiazdę. Na początku uważa, że posiadanie świetlistego nosa jest zabawne. Jednak już niedługo Reniuś jest rozczarowany swoim błyszczącym ryjkiem i wyrusza na poszukiwanie przyjaciół. Może uda im się rozwiązać jego problem. Poldek potrząsa nim do góry nogami, a promienie światła wychodzą z wierzchołków rogów Reniusiowi.

Sasza zapowiada, że Walusia Whale da koncert i pyta, czy Inui i jej przyjaciele chcieliby w nim uczestniczyć. Problem w tym, że jej piosenkę można usłyszeć tylko pod wodą. Na plaży jest wystarczająco dużo flotsamu i jetsamu, aby zbudować urządzenia do słuchania. Wypróbowują to na Saszach i to działa!

Kiedy Laura pożyczy parasol Inui, obiecuje, że się nim zaopiekuje. Ledwie opuściła igloo, gdy nagły podmuch wiatru zdjął ją z nóg w serii króliczych chmieli, które zabierają ją na pobliskie wzgórze Zając. Laura łapie oddech przed silniejszym podmuchem wpada w otwarty parasol i napędza go w dół.

Poldek budzi się pokryty plamami. Czy on jest chory? Spieszy się do Reniusia, żeby poprosić go o pomoc. Łaskawie karibu każe przyjacielowi oderwać się od rzeczy. Poldek spieszy się, by uzyskać drugą opinię od Laury. Wręcza Poldkowi kubek czegoś i mówi mu, żeby to wypił. Poldek zapowiada, że chce uzyskać trzecią opinię.

Inui i jej przyjaciele chcą jechać na nartach. Reniuś przypadkowo popycha nieświadomych Inui w dół trasy narciarskiej. Jej przyjaciele widzą szybko poruszający się Inui na następnej skoczni - a następnie znikają z widoku. Inui ześlizguje się na błyszczącą flankę lodowca i zanim uda jej się jej uniknąć, wpada najpierw głową w głęboką szczelinę.

Inui i jej przyjaciele poznają Waltera, młodego, wrażliwego wołu piżmowego, który odłączył się od stada i proponują zabrać go z powrotem na tundrę, gdzie mieszka jego rodzina. Nie jest to łatwe zadanie, bo Walter jest trochę strasznym kotem. Bierze igloo na wołową pułapkę i nerwowo reaguje na nieznane dźwięki. W drodze do ojczyzny odmawia przejścia przez rzekę w głębi kolan.

Kręty szlak prowadzi w górę. Inui poucza Waltera, żeby nie patrzył w dół. Ale wół nie może oprzeć się spojrzeniu w otchłań i zatrzymuje się. Szybko myślący Poldek prowadzi Waltera za sanie, pokazując jego widok na znajdującą się obok kroplę. Później wół osłania pozostałych przed zamiecią, a nawet ratuje Eskimosów i Laurę, gdy unoszą się nad brzegiem przepaści.

Wszyscy nasi przyjaciele docierają do Buttercup Valley. Walter niedługo połączy się z rodziną, gdy wół, który wygląda zaciekle, zakratuje mu drogę. To jest Piżmowół Leon, dzielnicowy łobuz. Wyzywa Waltera na tłuczenie głów, w stylu wołu piżmowego. Widząc, że Walter chce uniknąć walki, Poldek pokazuje mu kilka sztuczek.

Reniuś jest zdeterminowany, aby przytulić piątkę swoich przyjaciół, aby w razie powodzenia wygrać ciasto czekoladowe oferowane przez Laurę. Łatwiej powiedzieć niż zrobić! Inui, który musi się upewnić, że wszystko jest na poziomie, mówi, że pierwsze trzy uściski się liczą, ale pozostałe dwa uściski są trudne do osiągnięcia, częściowo dlatego, że przytulanie bałwanów i siebie jest wbrew zasadom.

Kiedy brzeg mgły wali się z morza Inui i jej przyjaciele znajdują schronienie w strasznym miejscu. Słyszą dziwne odgłosy i zerkają w cień formy. Dziennik pokładowy mówi im, że są na starym statku ekspedycyjnym polarnym, który został opuszczony przez odkrywców ponad 100 lat temu. Potwierdzają to lemmingi, które w końcu wychodzą z ukrycia.

Kiedy Albert ogłasza, że odwilż stworzyła wyjątkowy wodospad w Crystal Creek INUI i jej przyjaciele pakują zbyt wiele rzeczy na nocną wycieczkę łodzią. Kłócą się o to, co zostawić i wyruszają z jeszcze zbyt wieloma rzeczami, które sprawiają, że wiosłowanie jest dość wyczerpujące. W końcu docierają do celu na czas, aby cieszyć się zapierającym dech w piersiach wodospadem w świetle pełni księżyca.

Inui i jej przyjaciele spotykają się na kempingu z Waldekami i Olek. Cokolwiek robią - rozbijają namiot, nadmuchują śpiący materac, przygotowują śniadanie - mówią morsy: "Robisz to wszystko źle!" Wiedza - wszystko to mówi im nawet dokładnie wtedy, gdy WSZYSCY obozowicze biorą sjestę, - tylko po to, by obudzić Inui i jej przyjaciół z gromkim tronem ich instrumentów muzycznych.

Poldek nie jest jego zwykłym zrzędliwym ja. Jest dużo gorszy. Jest szczęśliwy! Jego przyjaciele się zgadzają: na pewno coś jest nie tak. Postanawiają iść za zakłopotanym niedźwiedziem polarnym... Kiedy podglądają szczyt śniegu, widzą Poldka chichoczącego z Niedźwiedziem Polarnym Dziewczynami! Inui i inni rozmawiają o nowej sytuacji Poldka podczas zjeżdżania z góry na sankach.

Kiedy Laura zasypia w spadającej temperaturze, przypadkowo utknęła na lodzie... Ogarnięty paniką pingwin wzywa pomocy i jedna po drugiej przychodzą jej przyjaciele. Niestety wszystkie ich wysiłki idą na marne. Inui prosi Walusię, by pomogła im uwolnić Damy.