Bert Visscher doet al jaren erg zijn best om orde te scheppen in de door hem zelf gecreëerde chaos. Hij zal het wel nooit leren, want opnieuw dreigt er een puinhoop. Visscher stort zich er weer vol goede moed in. Immers, met de smoel richting zon valt de schaduw altijd achter je. En ach, je moet maar zo denken: als alles, echt álles op je afkomt, rijd je waarschijnlijk aan de verkeerde kant!
