Starzec-samotnik (Sodhi) przybywa z wizytą do starszej siostry (Urmili) i jej rodziny, Subhasha (syna Urmili) i Amara (syna Subhasha) do Singapuru. Po rozmowie z siostrą Sodhi wraca pamięcią do wojny roku 1942 i do wspomnień, przed którymi starał się uciec. Opowiada o zakończeniu bitwy o Singapur i losie żołnierzy armii brytyjsko-indyjskiej.

Po poddaniu się los żołnierzy zależał od armii japońskiej. Żołnierze indyjscy przeszli na ich stronę, gdy Netaji ogłosił powstanie Indyjskiej Armii Narodowej. Maya, młoda fotografka, chce dołączyć do tej wyzwoleńczej armii. Sodhi i Arshad uświadamiają sobie, że to Indie są ich ojczyzną i że muszą walczyć o wyzwolenie spod władzy Brytyjczyków.

Maya i Rasammah zaciągają się do kobiecego regimentu. Rajan i inni cywile także dołączają do INA. Rekruci zaczynają trudne szkolenie. W 1996 r. Amar dociera z Sodhim do Birmy, gdzie spotykają się ze znajomą Amara, Rani. W wyniku tragicznego splotu okoliczności Sodhi zabija birmańskiego żołnierza, co wywołuje serię niebezpiecznych zdarzeń.

Maya i Sodhi, wraz z innymi żołnierzami INA, nie poddają się mimo nalotu bombowego na ich pociąg. Stary Sodhi trafia do Rangunu, gdzie wspomina przeszłość – żołnierzy i deszcz, który zniweczył ich nadzieje. Warunki zmusiły Japończyków do odwrotu.

Brytyjskie lotnictwo atakuje obóz INA, to jednak nie powstrzymuje żołnierzy przed dalszym marszem. Sodhi nakazuje, by ranni wycofali się wraz z regimentem Rani Jhansi. Stary Sodhi rani się w nogę w dżungli i nie może dalej iść. Amar i Rani ruszają po pomoc, ale zatrzymuje ich odgłos eksplozji.