"Οδηγώντας με κατεβασμένη την οροφή θυμάμαι ότι μπορώ κι εγώ να αλλάξω ταχύτητα, να αντιμετωπίσω ρίσκα, να διαχειριστώ το άβολο και να επιβιώσω απ' την τραγωδία. Ο σύντροφός μου, με υγρά μάτια, λέει: 'Το αγαπάς αυτό το αμάξι. Κι ο άντρας σου ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος'".

"Βασικά, είμαι βρικόλακας. Πάω για ύπνο στις 8 ή 9 το πρωί και τριγυρίζω στις 4 ή 5 το απόγευμα. Τα πρώτα ραντεβού συνήθως πάνε καλά επειδή είναι το βράδυ, αλλά σύντομα προκύπτουν δυσκολίες".

"Γνωριστήκαμε σε ένα τρένο. Ήταν έξι τέλειες ώρες με φλερτ. Η αρχή της ιστορίας της αγάπης μας; Εμπιστευόμενοι τη δύναμη του σύμπαντος, δεν ανταλλάξαμε αριθμούς κινητών. Μερικές φορές δεν αρκεί ένα ρομαντικό σχέδιο".

"Διέθετε ό,τι θα ήθελε ένα δεκάχρονο κορίτσι σε έναν άντρα. Αποφασίστηκε, ήμουν ερωτευμένη. Άρχισα να αναρωτιέμαι αν η λάμψη του νυφικού μου θα τον έκανε να ξεθωριάσει. Άρχισα να καταστρώνω ένα σχέδιο, όπου εκείνος κι εγώ θα καταλήγαμε 'για πάντα μαζί', όπως έλεγαν όλα τα τετράδιά μου".

"Τώρα που το ξανασκέφτομαι, έπρεπε να καταλάβω ποια είμαι την πρώτη φορά που αναζήτησα τεστ που λεγόταν 'Είμαι γκέι;'. Αλλά δεν το είχα καταλάβει".

"Λίγους μήνες αργότερα, ήμουν στην αίθουσα αναμονής της ψυχολόγου, πληρώνοντας για το τέταρτο γερό κλάμα μου, όταν μπήκε μια γυναίκα με ένα παιδί στην αγκαλιά. Στην αρχή δεν την αναγνώρισα, αλλά μετά θυμήθηκα το πρόσωπό της. 'Είσαι η γυναίκα του τύπου με τον οποίο έχει σχέση η γυναίκα μου;', ρώτησα αδιάκριτα. 'Ναι', μου απάντησε. 'Αλλά δεν είμαστε μαζί πια'".

"Δεν θυμάμαι το επίθετό του. Ήταν γοητευτικός, με ωραίο χαμόγελο και εντυπωσιακά γαλάζια μάτια. Το σεξ ήταν καλό, νομίζω. Δεν γνωριζόμασταν καλά. Ποτέ δεν θα γνωριζόμασταν".

"Εκείνη τη βραδιά, πολύ καιρό αφότου μας εγκατέλειψε, ξαναμπαίναμε στο ρινγκ. Αυτήν τη φορά, όμως, θα ήταν διαφορετικά. Δεν φανταζόμασταν ποτέ πόσο διαφορετικό θα γινόταν ή πόσο γρήγορα".