Prowadząc kabriolet, uświadamiam sobie, że ja też mogę zmieniać biegi, ryzykować, radzić sobie z niedogodnościami i przetrwać dramat. Mój partner mówi ze wzruszeniem: "kochasz ten wóz, a twój mąż był niezwykłym człowiekiem.

Generalnie żyję jak wampir. Kładę się o 8, 9 rano, wstaję koło 16, 17. Pierwsze randki zwykle się udają, bo umawiamy się wieczorem, ale szybko pojawiają się komplikacje.

Poznaliśmy się w pociągu. Sześć cudownych godzin przepełnionych flirtem. Czy to był wstęp do wielkiej miłości? Ufając potędze przeznaczenia nie wymieniliśmy się numerami telefonów. Czasem jednak romantyczny poryw to za mało.

Był ucieleśnieniem chłopaka marzeń dziesięciolatki. Nie miałam wątpliwości - zakochałam się. Zastanawiałam się, czy blask mojej sukni ślubnej przyćmi jego powab. Snułam plany, w których byliśmy "na zawsze razem" i spisywałam je w pamiętniku.

Z perspektywy czasu sądzę, że powinnam była wiedzieć, kim jestem, zanim sięgnęłam po quiz z pytaniem "czy jesteś lesbijką?". Niestety nie wiedziałam.

Kilka miesięcy później, kiedy w poczekalni u psychologa płaciłem za czwartą przepłakaną wizytę, weszła kobieta z małym dzieckiem. Z początku jej nie poznałem, ale po chwili skojarzyłem sobie jej twarz. "Czy to z twoim mężem zdradzała mnie moja żona?" Zapytałem bezczelnie. "Tak" - odpowiedziała - "Ale nie jesteśmy już razem".

Nie pamiętam jego nazwiska. Był przystojny, miał miły uśmiech i zachwycająco niebieskie oczy. Seks był udany, tak myślę. Nie znaliśmy się zbyt dobrze. I już nigdy się nie poznamy.

Tamtej nocy, długo po tym, jak na ringu związku rzuciliśmy ręcznik, postanowiliśmy, że jednak się nie poddamy. Tym razem miało być inaczej. Nie przeczuwaliśmy, do jakiego stopnia będzie inaczej ani jak szybko to się stanie.