Stargate Atlantis

Zespół pod przywództwem dr Elizabeth Weir udaje się na niebezpieczną misję do odległej galaktyki, gdzie odkrywa mityczne zaginione miasto Atlantydę i spotyka nowego wroga, który żywi się ludzkim strachem. Część 1 z 2.

Zespół pod przywództwem dr Elizabeth Weir udaje się na niebezpieczną misję do odległej galaktyki, gdzie odkrywa mityczne zaginione miasto Atlantydę i spotyka nowego wroga, który żywi się ludzkim strachem. Część 2 z 2.

McKay zgłasza się na ochotnika, by jako pierwszy wypróbować nową terapię genu Pradawnych opracowaną przez Becketta. Jednak urządzenie nie może zostać usunięte, a McKay nie może jeść ani pić, co zagraża jego życiu.

Członkowie zespołu muszą szybko uratować majora Johna Shepparda, który utknął we wrotach. Mają tylko 38 minut, zanim wrota się wyłączą i Sheppard zostanie wyrzucony w kosmos, gdzie się udusi.

Po kilku atakach Widm dr Elizabeth Weir podejrzewa, że w zespole jest szpieg, a wszystkie znaki wskazują na Teylę. Athosianie czują się zdradzeni przez podejrzenia zespołu i przenoszą się na nowo odkryty ląd.

Sheppard, dr Weir i reszta zespołu odwiedzają nową planetę, M7G-677, gdzie nikt nie żyje dłużej niż 24 lata. Mieszkańcy wierzą, że rytualne samobójstwo chroni ich przed Widmami.

Na planecie Hoff dr Beckett stara się pomóc mieszkańcom pracującym nad szczepionką przeciwko Widmom. Mimo ostrzeżeń przed przemocą i wysoką śmiertelnością Hoffanie podejmują ryzyko.

Zespół odwiedza Genii, pokojową społeczność rolniczą, ponieważ musi kupić żywność, by przetrwać. Jednak okazuje się, że Genii planują masowy atak na Widma.

Po przybyciu na nową planetę, M5S-224, członkowie zespołu odkrywają, że mogą wrócić na Ziemię przez wrota. Nowy hipernapęd ma pomóc w powrocie, ale gdy silniki nagle wybuchają, trzeba zmierzyć się z zaistniałą sytuacją.

Sheppard i Teyla odkrywają, że do Atlantydy zbliża się potężna burza. Zespół musi ewakuować miasto, a Manarianie oferują schronienie. Podczas prób uruchomienia tarczy, miasto zostaje zaatakowane przez Genii.

Sheppard bierze udział w niebezpiecznej grze w kotka i myszkę, próbując odzyskać kontrolę nad Atlantydą przejętą przez Genii, którzy wzięli Weir i McKaya jako zakładników.

Sheppard i McKay wyruszają z dwoma naukowcami na eksplorację, gdy natrafiają na sygnał SOS ze statku Widm. Po zbadaniu tego odkrywają, że statek wysyła sygnał od 10 000 lat.

Zespół naukowców sprawdzających uszkodzenia miasta po burzy przypadkowo uwalnia wirusa powodującego halucynacje i śmierć. McKay, Zelenka i Ford zostają zarażeni, a Sheppard musi powstrzymać wirusa.

Podczas poszukiwań nowej planety Sheppard i jego zespół odkrywają rajskie miejsce, Proculus, będące idealnym schronieniem przed Widmami. Miejscowi jednak wierzą, że ich bogini na to nie pozwoli.

Podczas eksploracji miasta Sheppard i jego zespół znajdują staruszkę w stanie pozornej śmierci. Budzą ją, myśląc, że to Pradawna, ale okazuje się, że to dr Weir.

Na planecie Dagan zespół szuka cennego Modułu Punktu Zerowego powierzonego Sudarianom 10 000 lat wcześniej. Nowi sojusznicy i ich motywy zaczynają niepokoić członków zespołu.

McKay odkrywa sposób na wysłanie wiadomości na Ziemię, co pozwala wszystkim skontaktować się z bliskimi, gdy Widma zbliżają się do miasta. Sheppard i Teyla opuszczają Atlantydę w nadziei na zdobycie informacji o armii Widm.

Dręczona koszmarami Teyla zaczyna przypominać sobie czas, gdy wraz z ojcem została schwytana przez Widma i poddana eksperymentom. Dzięki pomocy starszej Athosianki kobieta zagłębia się w swoją przeszłość.

Statki Widm zbliżają się do Atlantydy, a zespół szuka miejsca do ucieczki i sposobu na zniszczenie miasta. McKay usiłuje uruchomić orbitalną platformę broni Pradawnych, aby pokonać Widma.

Gdy zespół traci nadzieję, z Ziemi przybywa pułkownik Everett działający w programie Gwiezdnych wrót. Gdy Everett i pozostali obmyślają strategię, zjawia się nowy statek Dedal z MPZ, przynosząc otuchę.